มูลค่าที่แท้จริงและมูลค่าตามเวลา: ราคาเสนอ ขอบเขต และการใช้สิทธิ

จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุน การลงทุนอาจทำให้สูญเสียเงินลงทุนได้

คำตอบโดยตรง

มูลค่าที่แท้จริงตามราคาสปอตแบบทั่วไปคือผลประโยชน์จากการใช้สิทธิทันที โดยมีขอบล่างที่ศูนย์ สำหรับคอลคือ I_call=max(S-K,0) และสำหรับพุทคือ I_put=max(K-S,0) เมื่อเลือกราคาออปชัน ณ เวลาเดียวกันเป็น V ส่วนต่างที่เรียกกันว่ามูลค่าตามเวลาคือ E=V-I การแยกส่วนนี้ขึ้นกับราคาเสนอ เพราะราคา bid ราคา offer ราคากึ่งกลาง และราคาแบบจำลองอาจให้ส่วนต่างไม่เท่ากัน

มูลค่าที่แท้จริงไม่ใช่กำไร และส่วนต่างไม่ใช่เงินสดที่ถูกหักในจำนวนคงที่ทุกวัน ออปชันมาตรฐานแบบอเมริกันที่ใช้สิทธิได้ทันทีมักมีขอบล่างเท่ากับมูลค่าจากการใช้สิทธิทันที ก่อนคำนึงถึงความฝืดในตลาด ส่วนออปชันแบบยุโรปใช้สิทธิก่อนกำหนดไม่ได้ ราคาจึงอาจต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริงตามสปอตแบบทั่วไปได้อย่างสมเหตุสมผล ตราบใดที่ยังสูงกว่าขอบล่างคิดลดที่ถูกต้อง ดังนั้น E ที่ติดลบจึงเป็นสัญญาณให้ตรวจสอบซึ่งความหมายขึ้นกับรูปแบบ ต้นทุนการถือครอง ข้อมูล และการซื้อขาย ไม่ใช่หลักฐานอาร์บิทราจโดยอัตโนมัติ

ขั้นตอนการทำงานที่ควบคุมได้

1. ระบุชุดสัญญาที่แน่นอน เครื่องหมายของสถานะ long หรือ short รูปแบบอเมริกันหรือยุโรป เวลาอ้างอิงของวันหมดอายุและการใช้สิทธิ การชำระด้วยเงินสดหรือส่งมอบจริง ตัวคูณ และสิ่งส่งมอบจริง รวมถึงประกาศการปรับสัญญา
2. กำหนดเวลาเดียวกันและบันทึกราคาอ้างอิงของสินทรัพย์ พร้อมราคา bid, offer, ราคากึ่งกลาง หรือราคาแบบจำลองของออปชัน ขนาดที่แสดง และการดำเนินการที่ต้องการ การปิดสถานะ long มักอ้างอิง bid ที่ซื้อขายได้ ส่วนการซื้อใหม่อ้างอิง offer
3. คำนวณจำนวนเงินจากการใช้สิทธิตามสัญญาปัจจุบันด้วยสินทรัพย์อ้างอิงหรือสิ่งส่งมอบที่ถูกต้อง สำหรับหุ้นปกติใช้ I_call=max(S-K,0) หรือ I_put=max(K-S,0) ส่วนสัญญาที่ปรับแล้วและสัญญาที่ชำระด้วยเงินสดต้องใช้หน่วยและค่าอ้างอิงของตนเอง
4. คำนวณ E=V-I ต่อหุ้น ต่อสัญญา และต่อสถานะที่มีเครื่องหมาย พร้อมระบุด้านราคาที่เลือก แยกค่าพรีเมียมแรกเข้า มูลค่าปัจจุบัน และ P/L ออกจากกัน
5. ทดสอบขอบเขตที่เกี่ยวข้อง ภายใต้ต้นทุนการถือครองแบบต่อเนื่องคงที่ ขอบเขตแบบยุโรปคือ C>=max(S*exp(-q*T)-K*exp(-r*T),0) และ P>=max(K*exp(-r*T)-S*exp(-q*T),0) ส่วนการวิเคราะห์แบบอเมริกันรวมสิทธิใช้สิทธิทันทีและมูลค่าจากการถือต่อ
6. สำหรับผู้ถือออปชันแบบอเมริกัน ให้เปรียบเทียบการถือต่อ การขายเพื่อปิด และการใช้สิทธิ โดยใช้ราคาออปชันและหุ้นที่ซื้อขายได้ เงินสดตามราคาใช้สิทธิ เงินปันผล การยืมหุ้น เงินทุน ค่าธรรมเนียม ภาษี และข้อจำกัดบัญชี ผู้เปิดสถานะขายออปชันจะได้รับมอบหมายภาระตามสัญญา ไม่ใช่ผู้เลือกใช้สิทธิ
7. กระทบยอดการจับคู่คำสั่งและคำสั่งจริงจนถึงวันหมดอายุ ได้แก่ เวลาซื้อขายสุดท้าย กำหนดเวลาของโบรกเกอร์ ค่าชำระราคาอย่างเป็นทางการและการแก้ไข การส่งมอบเงินสดหรือหุ้น การถูกกำหนดให้ปฏิบัติตามสิทธิ หุ้นคงเหลือ ค่าธรรมเนียม เงินทุน และฐานภาษี

ตัวอย่างการคำนวณ

• การแยกส่วนตามด้านราคาเสนอ: เมื่อ S=$48, K=$42, bid ของคอล $8.10 และ offer $8.30 มูลค่าที่แท้จริงคือ $6.00 ส่วนต่างสำหรับการปิดสถานะ long คือ $2.10 ส่วนต่างสำหรับการซื้อใหม่คือ $2.30 และราคากึ่งกลาง $8.20 มีส่วนต่าง $2.20 แต่ไม่รับประกันว่าจะจับคู่คำสั่งได้ เมื่อ M=100 การขายที่ bid ได้รับ $810 เทียบกับมูลค่ารวมจากการใช้สิทธิทันที $600 จึงต่างกัน $210 ก่อนค่าธรรมเนียม
• ส่วนต่างแบบยุโรปติดลบที่สมเหตุสมผล: พุทแบบยุโรปที่มี S=80, K=100, T=1, r=5%, q=0 และ sigma=20% มีราคา 16.982362022884 มูลค่าที่แท้จริงตามสปอตคือ 20 ดังนั้นส่วนต่างแบบทั่วไปคือ -3.017637977116 แต่ D=exp(-0.05)=0.951229424501 ขอบล่างแบบยุโรปคือ 100*D-80=15.122942450071 และราคาสูงกว่าขอบดังกล่าว 1.859419572813 จึงไม่ได้ละเมิดขอบเขตการไม่มีอาร์บิทราจแบบยุโรป
• ขายหรือใช้สิทธิเพื่อรับเงินปันผล: คอลแบบอเมริกันที่ส่งมอบจริงมี K=$90 ราคาหุ้นอ้างอิง $100 bid ของคอลที่ซื้อขายได้ $12.40 offer ของหุ้น $100.05 และเงินปันผลวันถัดไป $1.50 การใช้สิทธิต้องใช้เงินสดสุทธิ -$90 ต่อหุ้นเพื่อรับหุ้น การขายคอลแล้วซื้อหุ้นต้องใช้ -$87.65 จึงรักษามูลค่าไว้ $2.35 ต่อหุ้น หรือ $235 ต่อสัญญา 100 หุ้น ก่อนค่าธรรมเนียมและภาษี พร้อมยังถือหุ้นเพื่อรับเงินปันผล เงินปันผลเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้การใช้สิทธิเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
• การชำระด้วยเงินสดอย่างเป็นทางการ: คอลบนดัชนีที่ชำระด้วยเงินสดมี K=5,000 ค่าอย่างเป็นทางการ SET=5,032.40, M=100 ค่าพรีเมียมแรกเข้า $28.60 ค่าธรรมเนียมแรกเข้า $2.50 และค่าธรรมเนียมชำระราคา $3.00 เงินชำระราคารวมคือ (5,032.40-5,000)*100=$3,240 เงินสดค่าพรีเมียมคือ $2,860 และ P/L สุทธิคือ $374.50 เมื่อชำระราคาสุดท้าย ส่วนต่างเป็นศูนย์ แต่การปิดตามปกติหรือรายการซื้อขายสุดท้ายใช้แทน SET ตามสัญญาไม่ได้

ความเสี่ยงและการตรวจสอบ

• ความเสี่ยงด้านตัวตน: ชุดสัญญา ประเภท หรือสินทรัพย์อ้างอิงที่ผิดจะเปลี่ยนสิทธิใช้สิทธิ
• ความเสี่ยงด้านสิ่งส่งมอบ: หุ้นที่ปรับแล้ว เงินสด หน่วย และตัวคูณต้องคำนวณตามสัญญาแต่ละฉบับ
• ความเสี่ยงด้านรูปแบบ: การใช้สิทธิทันทีแบบอเมริกันต่างจากขอบเขตคิดลดแบบยุโรป
• ความเสี่ยงด้านเวลา: ราคาหุ้นและออปชันคนละเวลาสร้างส่วนต่างที่ผิด
• ความเสี่ยงด้านราคา: bid, offer, ราคากึ่งกลาง และราคาแบบจำลองตอบคนละคำถาม
• ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง: ราคาเก่า ราคาที่ไขว้กัน ส่วนต่างกว้าง หรือขนาดศูนย์อาจซื้อขายไม่ได้
• ความเสี่ยงด้านค่าอ้างอิง: สปอต ฟิวเจอร์ส ETF ค่าชำระราคาอย่างเป็นทางการ และมูลค่าสิ่งส่งมอบที่ปรับแล้วแตกต่างกัน
• ความเสี่ยงด้านเส้นอัตราผลตอบแทน: อัตราดอกเบี้ย การทบต้น และการนับวันมีผลต่อขอบเขตแบบยุโรปและต้นทุนการถือครอง
• ความเสี่ยงด้านเงินปันผล: จำนวน วันขึ้นเครื่องหมาย และวันจ่ายมีผลต่อมูลค่าจากการถือต่อและการใช้สิทธิ
• ความเสี่ยงด้านการยืม: หุ้นที่ยืมยากและรีเบตอาจเปลี่ยนราคาและความคุ้มค่าของการใช้สิทธิ
• ความเสี่ยงด้านอัตราติดลบ: การเปรียบเทียบมูลค่าที่แท้จริงตามสปอตอาจเปลี่ยนในภาวะต้นทุนการถือครองที่ผิดปกติ
• ความเสี่ยงด้านการใช้สิทธิ: การใช้สิทธิทันทีอาจทำให้สูญเสียมูลค่าส่วนต่างที่ยังขายได้
• ความเสี่ยงด้านกำหนดเวลา: กำหนดเวลาของโบรกเกอร์และสำนักหักบัญชีอาจมาก่อนเวลาหมดอายุที่เห็น
• ความเสี่ยงด้านการได้รับมอบหมาย: ผู้เปิดสถานะขายควบคุมไม่ได้ว่าจะได้รับมอบหมายภาระตามสัญญาเมื่อใด
• ความเสี่ยงด้านการชำระราคา: ค่าอย่างเป็นทางการ วิธี AM หรือ PM และการแก้ไขเป็นตัวกำหนดเงินสดสุดท้าย
• ความเสี่ยงด้านการส่งมอบ: การใช้สิทธิแบบส่งมอบจริงก่อให้เกิดเงินสดตามราคาใช้สิทธิและสถานะหุ้น ไม่ใช่เงินสดเท่ามูลค่าที่แท้จริง
• ความเสี่ยงด้านขนาด: อาจสับสนหน่วยต่อหุ้น ต่อสัญญา และต่อสถานะที่มีเครื่องหมาย
• ความเสี่ยงด้านต้นทุน: ค่าธรรมเนียม เงินทุน และภาษีอาจกลับทิศข้อได้เปรียบเล็กน้อยของการขายเมื่อเทียบกับการใช้สิทธิ
• ความเสี่ยงด้าน P/L: มูลค่าที่แท้จริงเป็นบวกไม่ได้ชดเชยค่าพรีเมียมแรกเข้าของผู้ถือ
• ความเสี่ยงด้านแบบจำลอง: IV เส้นทางราคา การกำหนดราคาใหม่จากเหตุการณ์ และ Theta ที่ไม่เป็นเส้นตรงอาจมีผลมากกว่าการผ่านไปของเวลา

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อย

• “มูลค่าตามเวลาลดลงด้วยจำนวนเงินคงที่ทุกวัน” มูลค่านี้เป็นส่วนต่างที่เปลี่ยนแปลง ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายเงินสดตามกำหนด
• “มูลค่าตามเวลาติดลบทุกกรณีคืออาร์บิทราจฟรี” ต้นทุนการถือครองและข้อจำกัดการใช้สิทธิแบบยุโรปอาจทำให้ส่วนต่างทั่วไปติดลบ
• “ออปชันที่อยู่ในสถานะได้กำไรควรถูกใช้สิทธิทันทีเสมอ” การขายที่ซื้อขายได้อาจรักษามูลค่าได้มากกว่า
• “มูลค่าที่แท้จริงเป็นบวกหมายความว่ารายการซื้อขายมีกำไร” ค่าพรีเมียมแรกเข้า ค่าธรรมเนียม และกระแสเงินสดจากการป้องกันความเสี่ยงยังเป็นตัวกำหนด P/L
• “ราคาปิดปกติเป็นตัวกำหนดมูลค่าเมื่อหมดอายุเสมอ” ค่าชำระราคาและสิ่งส่งมอบตามสัญญาเป็นตัวกำหนด

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

• การใช้สิทธิก่อนกำหนด
• ส่วนต่าง bid-ask
• วันหมดอายุ

แหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้

• OIC Options Basics — นิยามมูลค่าที่แท้จริงและมูลค่าตามเวลาเพื่อการศึกษา ไม่ใช่ราคาที่ซื้อขายได้หรือขอบเขตเคร่งครัด
• OIC Bid and Ask — ความแตกต่างของด้านราคาเสนอและการซื้อขาย ไม่ใช่การรับประกันสภาพคล่อง
• OIC Exercising Options — ทางเลือกการใช้สิทธิและการขายของผู้ถือ ไม่ใช่คำตัดสินที่ดีที่สุดสำหรับแต่ละบัญชี
• OIC Put/Call Parity — ตรรกะต้นทุนการถือครองและพาริตีแบบยุโรปภายใต้สมมติฐาน ไม่ใช่อาร์บิทราจไร้ความฝืดที่ทำได้จริง
• OCC Characteristics and Risks — สิทธิ หน้าที่ และความเสี่ยงในวงจรสัญญา ไม่ใช่การประเมินมูลค่าปัจจุบัน
• OCC Equity Options Specifications — หลักเกณฑ์มาตรฐานแบบอเมริกัน การส่งมอบจริง และตัวคูณ โดยสัญญาที่ปรับแล้วและผลิตภัณฑ์อื่นต้องตรวจเงื่อนไขแยกต่างหาก
• Cboe Theoretical Options Methodology — หลักเกณฑ์แบบจำลองและรูปแบบที่เผยแพร่ ไม่ใช่การจับคู่คำสั่ง
• Merton, Theory of Rational Option Pricing — ทฤษฎีต้นทุนการถือครอง การใช้สิทธิ และการไม่มีอาร์บิทราจภายใต้สมมติฐาน ไม่ใช่กฎสัญญาหรือภาษีปัจจุบัน