Double Calendar: 2 ราคาใช้สิทธิ 2 วันหมดอายุ และ 4 ขา

ตรวจสอบ Double Calendar ด้วยราคาที่ซื้อขายได้จริงของทั้ง 4 ขา มูลค่าตามพื้นผิวความผันผวน ณ วันหมดอายุใกล้ Greeks ของสถานะ เส้นทางการถูกใช้สิทธิ และบัญชีการ Roll

จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุน การลงทุนอาจทำให้สูญเสียเงินลงทุนได้

คำตอบโดยตรง

Double Calendar เป็นชื่อที่ใช้กันในตลาด ไม่ใช่นิยามสัญญามาตรฐาน โครงสร้างแบบ 1 ต่อ 1 ที่พบบ่อยประกอบด้วย Put Calendar ที่ราคาใช้สิทธิต่ำกว่าและ Call Calendar ที่ราคาใช้สิทธิสูงกว่าบนสินทรัพย์อ้างอิงเดียวกัน กล่าวคือ ขาย Put และ Call อายุใกล้ แล้วซื้อออปชันอายุไกลที่ราคาใช้สิทธิแต่ละระดับ ผู้ให้บริการรายอื่นอาจใช้ชื่อนี้กับ Calendar Spread คู่อื่น จึงต้องระบุเครื่องหมายของแต่ละขา อัตราส่วน วันหมดอายุ ตัวคูณ สิ่งส่งมอบ รูปแบบการใช้สิทธิ และวิธีชำระราคาให้ครบก่อนใช้ชื่อดังกล่าว

ออปชันอายุใกล้สิ้นสุดก่อน ขณะที่ออปชันอายุไกลยังมีมูลค่าตามเวลา ดังนั้นสถานะนี้จึงไม่มีแผนภาพ Payoff แบบวันหมดอายุเดียวทั่วไป ไม่มีกำไรสูงสุดคงที่ และไม่มีจุดคุ้มทุน 2 จุดที่ทราบแน่นอนตั้งแต่เปิดสถานะ มูลค่า ณ วันหมดอายุใกล้ขึ้นอยู่กับราคาออปชันอายุไกลที่ซื้อขายได้จริง ภาระของขาอายุใกล้ พื้นผิวความผันผวน 2 ชุด Skew อัตราดอกเบี้ย เงินปันผล ต้นทุนยืมหุ้น และทางเลือกในการจัดการสถานะ

โครงสร้างและความเสี่ยงของสถานะ

กำหนดสินทรัพย์อ้างอิง ราคาใช้สิทธิต่ำ K₁ ราคาใช้สิทธิสูง K₂ วันหมดอายุใกล้ T₁ และวันหมดอายุไกล T₂ โดย K₁<K₂ และ T₁<T₂ บันทึกอัตราส่วนพร้อมเครื่องหมายของแต่ละขา ตัวคูณ สิ่งส่งมอบที่มีผล รูปแบบการใช้สิทธิ วิธีชำระราคา สกุลเงิน และเวลาปิดรับคำสั่ง
ตรวจสอบโครงสร้างที่พบบ่อยโดยตรง ได้แก่ ขาย P(K₁,T₁) และ C(K₂,T₁) แล้วซื้อ P(K₁,T₂) และ C(K₂,T₂) ห้ามอนุมานขาเหล่านี้จากชื่อกลยุทธ์เพียงอย่างเดียว
ใช้ราคาเสนอซื้อและเสนอขายที่เกิดในเวลาเดียวกันและซื้อขายได้จริง กำหนดเดบิตเปิดสถานะต่อหน่วยสินทรัพย์อ้างอิงเป็น D_exec=A_P2+A_C2−B_P1−B_C1 โดย A คือราคา Ask ที่จ่ายเพื่อซื้อออปชันอายุไกล และ B คือราคา Bid ที่ได้รับจากการขายออปชันอายุใกล้ จากนั้นรวมค่าธรรมเนียมและผลกระทบต่อตลาด เพราะราคากลางหรือราคาซื้อขายล่าสุดไม่ใช่ต้นทุนเปิดสถานะที่รับประกันว่าจะซื้อขายได้
แยกบัญชีก่อนหมดอายุออกจากบัญชีการชำระราคา ก่อน T₁ การปิดทั้ง 4 ขาใช้ C_close=B_P2+B_C2−A_P1−A_C1 เมื่อถึง T₁ ให้กำหนดภาระขาอายุใกล้เป็น H_P=max(K₁−S_set,0) และ H_C=max(S_set−K₂,0) มูลค่าในตัวของขาอายุใกล้ใช้แทนราคา Ask เพื่อปิดก่อนชำระราคาไม่ได้
หากขายออปชันอายุไกลที่เหลืออยู่ได้ที่ราคา Bid B_P2,T1 และ B_C2,T1 ให้ใช้มูลค่าเปรียบเทียบทางเศรษฐกิจ V_T1=B_P2,T1+B_C2,T1−H_P−H_C สำหรับจำนวนสัญญา Q ตัวคูณที่เข้ากัน M และค่าธรรมเนียมกับต้นทุนเงินทุนรวม F ให้คำนวณ P/L_T1=Q×M×(V_T1−D_exec)−F
ประเมินหลายระดับราคา Spot และพื้นผิวความผันผวนทั้ง 2 ชุด จุดคุ้มทุนแบบมีเงื่อนไขคือรากเชิงตัวเลขของ V_t(S,surface)=D_exec+F/(Q×M) ภายใต้เวลา ราคา และสถานการณ์ชำระราคาที่ระบุไว้ รากอาจมี 0, 2 หรือ 4 ค่า ต้องปรับหน่วยให้ตรงกันและคำนวณ Sensitivity พร้อมเครื่องหมายเป็น X_net=X_P2+X_C2−X_P1−X_C1 เพราะไม่มี Greek ใดที่มีเครื่องหมายคงที่
เขียนแผนล่วงหน้าสำหรับการปิดทุกขา การปล่อยให้ขาอายุใกล้หมดอายุหรือปิดขาอายุใกล้แล้วถือ Strangle อายุไกลต่อ การ Roll ขา Short 1 ขาหรือทั้ง 2 ขา การถูกใช้สิทธิ การใช้สิทธิ และการชำระด้วยเงินสด จากนั้นกระทบยอดราคา Fill กำไรขาดทุนที่รับรู้จากขาเดิม เงินสดจากการ Roll ภาระใหม่ มูลค่าคงเหลือของออปชันอายุไกล หุ้น มาร์จิ้น เงินทุน ค่าธรรมเนียม และภาษี

ตัวอย่างคำนวณ 4 กรณี

ราคาเปิดที่ซื้อขายได้จริงเทียบกับราคากลาง Put อายุใกล้ราคาใช้สิทธิ 95 มีราคา 1.55/1.65 Put อายุไกลคู่กันมีราคา 3.30/3.40 Call อายุใกล้ราคาใช้สิทธิ 105 มีราคา 1.45/1.55 และ Call อายุไกลคู่กันมีราคา 3.10/3.20 ดังนั้น D_exec=3.40+3.20−1.55−1.45=3.60 ต่อหุ้น หรือ $360 เมื่อ M=100 เดบิตจากราคากลางเท่ากับ 3.35+3.15−1.60−1.50=3.40 หรือ $340 ซึ่งต่ำกว่าเดบิตที่ซื้อขายได้จริง $20 ค่าธรรมเนียม 4 สัญญา สัญญาละ $0.65 เพิ่มต้นทุน $2.60 ทำให้กระแสเงินสดจ่ายเริ่มต้นเป็น $362.60
Spot เดียวกันภายใต้พื้นผิวราคาอายุไกลต่างกัน ณ T₁ กำหนดให้ S_set=$100 และขา Short อายุใกล้ทั้ง 2 ขาหมดอายุโดยไม่มีมูลค่า หากราคา Bid ที่ซื้อขายได้จริงของขาอายุไกลเป็น 1.80 และ 1.90 จะได้ V_T1=3.70 และผลก่อนค่าธรรมเนียมเมื่อเทียบกับ D_exec=3.60 เท่ากับ +$10 แต่หากความผันผวนลดลงมากจนราคา Bid เหลือ 1.55 และ 1.60 จะได้ V_T1=3.15 และผลเท่ากับ −$45 ราคา Spot เพียงอย่างเดียวจึงไม่กำหนดช่วงกำไรคงที่
รูปแบบการชำระราคาอาจทำให้การจำกัดขาดทุนไว้ที่เดบิตใช้ไม่ได้ กำหนดให้ S_set=$140 K₂=$105 ราคา Bid ของ Put อายุไกลเป็น 0.05 และราคา Bid ของ Call อายุไกลแบบ European เป็น 34.00 ภาระ Call อายุใกล้ที่ชำระด้วยเงินสดเท่ากับ $35 ต่อหน่วย จึงได้ V_T1=0.05+34.00−35.00=−0.95 และเมื่อเทียบกับเดบิต 3.60 จะได้ P/L=(−0.95−3.60)×100=−$455 ซึ่งขาดทุนมากกว่าเดบิต $360 หากเป็น Call แบบ American ที่ส่งมอบจริงและมีเงื่อนไขตรงกัน การถูกใช้สิทธิของ Call Short จะทำให้เกิด −100 shares และเงินสด +$10,500 ผู้ถืออาจใช้สิทธิ Call อายุไกลที่ 105 แยกต่างหาก โดยจ่าย $10,500 เพื่อรับ 100 shares แต่รายการนี้ไม่เกิดโดยอัตโนมัติและอาจทำให้สูญเสียมูลค่าตามเวลาที่เหลืออยู่
Greeks, Skew ตามอายุ และบัญชีการ Roll ค่า (Delta,Gamma,Vega,Theta) ต่อหน่วยของ Put อายุใกล้คือ (−0.30,0.025,0.08,−0.06) Put อายุไกลคือ (−0.35,0.015,0.14,−0.03) Call อายุใกล้คือ (0.30,0.025,0.08,−0.06) และ Call อายุไกลคือ (0.35,0.015,0.14,−0.03) เมื่อ Short ขาอายุใกล้ Long ขาอายุไกล และ M=100 ค่าสุทธิเป็น Delta=0 shares Gamma=−2 shares/$1 Vega=+$12 per volatility point และ Theta=+$6/day P/L จาก Gamma คงที่สำหรับการเคลื่อนไหว $2 เท่ากับ 0.5×(−2)×2²=−$4 หาก IV อายุใกล้เพิ่ม 5 จุด ขณะที่ IV อายุไกลลด 2 จุด ค่าประมาณจาก Vega คือ (−0.08−0.08)×100×5+(0.14+0.14)×100×(−2)=−$136 แม้ Vega สำหรับการเลื่อนพร้อมกันจะเป็นบวก ต่อมา การจ่าย 0.60 เพื่อปิดขา Short เดิมทั้ง 2 ขาและรับ 1.40 จากขา Short ใหม่ 2 ขา ทำให้เกิดเครดิตจากการ Roll 0.80 ขา Short เดิมรับรู้ผล 1.55+1.45−0.60=+2.40 ต่อหุ้น ส่วนเงิน 1.40 ใหม่คือเงินสดที่มาพร้อมภาระใหม่ ไม่ใช่กำไร

รายการตรวจสอบความเสี่ยง

ชื่อกลยุทธ์อาจซ่อนประเภท ทิศทาง ราคาใช้สิทธิ วันหมดอายุ หรืออัตราส่วนออปชันที่ต่างกัน
การเลือก Series, Root, ประเภทออปชัน, ราคาใช้สิทธิ, วันหมดอายุ หรือเครื่องหมายสถานะผิดจะเปลี่ยนสิทธิเรียกร้องตามสัญญา
ราคากลาง ราคาล่าสุด และมูลค่าจากแบบจำลองไม่ใช่ราคาชุดคำสั่งที่ซื้อขายได้จริง
การ Fill บางส่วนหรือแยกส่งคำสั่งทีละขาอาจทิ้งความเสี่ยงด้านทิศทางและความผันผวนที่ไม่ได้ตั้งใจ
Bid-ask Spread ค่าธรรมเนียม ผลกระทบต่อตลาด และภาษีอาจหักล้างความได้เปรียบจากแบบจำลองที่มีเพียงเล็กน้อย
กำไรสูงสุดคงที่หรือจุดคุ้มทุน 2 จุดใช้ไม่ได้หากไม่ระบุเวลาและพื้นผิวความผันผวน
ความผันผวนโดยนัยของอายุใกล้และอายุไกลอาจเคลื่อนไหวอย่างเป็นอิสระ
การเปลี่ยนแปลง Skew และโครงสร้างตามอายุอาจย้ายทั้งยอด 2 จุดและแอ่งตรงกลาง
Delta, Gamma, Vega และ Theta สุทธิอาจกลับเครื่องหมาย และ Gamma อายุใกล้อาจมีอิทธิพลสูงใกล้ T₁
การประมาณโดยตรึง Greeks อาจผิดพลาดเมื่อราคาเคลื่อนไหวมาก กระโดด หรือพื้นผิวเปลี่ยน
ออปชัน Short แบบ American อาจถูกใช้สิทธิก่อนหมดอายุ
วันขึ้นเครื่องหมาย XD ต้นทุนยืมหุ้น และ Put ที่ Deep ITM เปลี่ยนแรงจูงใจในการใช้สิทธิและความต้องการเงินทุน
การถูกใช้สิทธิของขา Short ไม่ทำให้ขาอายุไกลที่คุ้มครองอยู่ถูกใช้สิทธิโดยอัตโนมัติ
Pin Risk การเคลื่อนไหวนอกเวลาซื้อขาย และคำสั่งที่ขัดกับเกณฑ์อัตโนมัติอาจเปลี่ยนสินทรัพย์คงเหลือเมื่อหมดอายุ
ค่าชำระราคาอย่างเป็นทางการอาจต่างจากราคาปิด ราคาซื้อขายล่าสุด หรือราคานอกเวลาซื้อขาย
ความต่างของเวลา AM/PM และการชำระแบบส่งมอบจริงหรือเงินสดอาจสร้างความเสี่ยงที่ไม่ได้วางแผน
สิ่งส่งมอบและตัวคูณที่ปรับแล้ว รวมถึง Corporate Action อาจทำให้ขาที่คิดว่าตรงกันไม่ตรงกัน
หุ้นชั่วคราว มาร์จิ้น เงินทุน และการยืมหุ้นอาจต้องใช้เงินมากกว่าเดบิตเปิดสถานะ
เครดิตจากการ Roll และกระแสเงินสดออปชันสะสมไม่ได้เป็นกำไรหรือการตั้งต้นทุนใหม่โดยอัตโนมัติ
สภาพคล่อง การหยุดซื้อขาย ความคลาดเคลื่อนของแบบจำลอง ภาษี และบันทึกของโบรกเกอร์ต้องผ่านการกระทบยอดขั้นสุดท้าย

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อย

“เป็น Iron Condor ที่ใช้วันต่างกัน” Double Calendar ยังมีออปชันอายุไกลคงเหลือและไม่มี Payoff คงที่ในวันเดียว
“ช่วงระหว่างราคาใช้สิทธิรับประกันกำไรพร้อมกำไรสูงสุดและจุดคุ้มทุนคงที่” พื้นผิวราคาของออปชันอายุไกลและราคาที่ซื้อขายได้จริงเป็นตัวกำหนดผลลัพธ์
“เดบิตคือขาดทุนสูงสุดสำหรับทุกรูปแบบและทุกวิธีชำระราคา” ความไม่ตรงกันของการชำระราคา การถูกใช้สิทธิ ต้นทุน และเงินทุนอาจทำให้ขาดทุนหรือต้องใช้เงินสดมากกว่าเดิม
“Theta และ Vega เป็นบวกเสมอ” Greeks ของสถานะอาจเปลี่ยนเครื่องหมายตาม Spot เวลา Skew และโครงสร้างตามอายุ
“โบรกเกอร์ปกป้องชุดสถานะโดยอัตโนมัติ” การถูกใช้สิทธิ การใช้สิทธิ การหมดอายุ และการ Roll เป็นคนละเหตุการณ์ที่ต้องจัดการอย่างชัดเจน