Double Diagonal: 2 Time Spread ที่มีราคาใช้สิทธิต่างกัน

ตรวจสอบ Double Diagonal ด้วยราคาที่ซื้อขายได้จริงของทั้ง 4 ขา ความเสี่ยงปลายหางจากช่องว่างราคาใช้สิทธิ มูลค่าตามพื้นผิว ณ วันหมดอายุใกล้ เส้นทางการถูกใช้สิทธิ และบัญชี Greeks กับการ Roll ที่มีเครื่องหมาย

จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุน การลงทุนอาจทำให้สูญเสียเงินลงทุนได้

คำตอบโดยตรง

Double Diagonal เป็นชื่อที่ใช้กันในตลาด ไม่ใช่นิยามสัญญามาตรฐาน รูปแบบ 1 ต่อ 1 ที่พบบ่อยขาย Put และ Call อายุใกล้ที่ราคาใช้สิทธิด้านใน พร้อมซื้อ Put และ Call อายุไกลที่ราคาใช้สิทธิด้านนอกบนสินทรัพย์อ้างอิงเดียวกัน แต่ละด้านต่างกันทั้งราคาใช้สิทธิและวันหมดอายุ ผู้ให้บริการรายอื่นอาจใช้ทิศทางหรืออัตราส่วนต่างออกไป จึงต้องระบุเครื่องหมายของแต่ละขา ตัวคูณ สิ่งส่งมอบ รูปแบบการใช้สิทธิ และวิธีชำระราคาแทนการอาศัยชื่อเพียงอย่างเดียว

กลยุทธ์นี้ไม่ใช่ Iron Condor ที่หมดอายุวันเดียว และไม่ใช่ Double Calendar ที่ราคาใช้สิทธิตรงกัน เมื่อถึงวันหมดอายุใกล้ ภาระของขา Short จะสิ้นสุดหรือได้รับการชำระ ขณะที่ออปชันอายุไกลซึ่งมีราคาใช้สิทธิต่างกันยังมีมูลค่าตามเวลา ดังนั้น ณ วันเปิดสถานะจึงไม่มีแผนภาพ Payoff แบบวันเดียวทั่วไป ไม่มีกำไรสูงสุดคงที่ ไม่มีช่วงกำไรที่รับประกัน และไม่มีจุดคุ้มทุน 2 จุดที่ทราบแน่นอน

โครงสร้างและวงจรชีวิต

กำหนดราคาใช้สิทธิของ Put K_PL<K_PS ราคาใช้สิทธิของ Call K_CS<K_CL และวันหมดอายุ T₁<T₂ บันทึกอัตราส่วนพร้อมเครื่องหมายของแต่ละขา ตัวคูณ สิ่งส่งมอบที่มีผล สกุลเงิน รูปแบบการใช้สิทธิ วิธีชำระราคา เวลาซื้อขายสุดท้าย เวลาปิดรับคำสั่ง และแหล่งค่าชำระราคาอย่างเป็นทางการ
ระบุโครงสร้างที่พบบ่อยโดยตรง ได้แก่ ขาย P(K_PS,T₁) ซื้อ P(K_PL,T₂) ขาย C(K_CS,T₁) และซื้อ C(K_CL,T₂) ราคาใช้สิทธิด้านในเป็นเพียงรูปทรงของสถานะ ไม่ใช่ช่วงกำไรที่รับประกัน
ใช้ราคาเสนอซื้อและเสนอขายที่เกิดในเวลาเดียวกันและซื้อขายได้จริง กำหนดกระแสเงินสดออกสุทธิพร้อมเครื่องหมาย ณ วันเปิดต่อหน่วยสินทรัพย์อ้างอิงเป็น D_exec=A_PL2+A_CL2−B_PS1−B_CS1 โดยเป็นค่าบวกสำหรับเดบิตและค่าลบสำหรับเครดิต จากนั้นรวมค่าธรรมเนียมและผลกระทบต่อตลาด เพราะราคากลาง ราคาล่าสุด หรือมูลค่าทางทฤษฎีไม่ใช่ต้นทุนที่ซื้อขายสำเร็จแล้ว
แยกบัญชีก่อนหมดอายุออกจากบัญชีการชำระราคา ก่อน T₁ เครดิตจากการปิดทั้ง 4 ขาที่ซื้อขายได้จริงคือ C_close=B_PL2+B_CL2−A_PS1−A_CS1 เมื่อถึง T₁ ให้กำหนดภาระขาอายุใกล้เป็น H_P=max(K_PS−S_set,0) และ H_C=max(S_set−K_CS,0) มูลค่าในตัวใช้แทนราคา Ask เพื่อปิดขา Short ก่อนชำระราคาไม่ได้
หากขายออปชันอายุไกลที่เหลืออยู่ได้ที่ราคา Bid B_PL2,T1 และ B_CL2,T1 ให้ใช้ V_T1=B_PL2,T1+B_CL2,T1−H_P−H_C สำหรับจำนวนสัญญา Q ตัวคูณที่เข้ากัน M และค่าธรรมเนียมกับต้นทุนเงินทุน F ให้คำนวณ P/L_T1=Q×M×(V_T1−D_exec)−F สำหรับการใช้สิทธิแบบส่งมอบจริงที่มีเงื่อนไขตรงกัน ให้กำหนดช่องว่างราคาใช้สิทธิปลายหางเป็น W_P=K_PS−K_PL และ W_C=K_CL−K_CS ค่าประมาณเปรียบเทียบปลายหางที่ควบคุมได้คือ Q×M×(−W_P−D_exec)−F และ Q×M×(−W_C−D_exec)−F ไม่ใช่ขาดทุนสูงสุดสากลในระดับบัญชี
ประเมินหลายระดับราคา Spot และพื้นผิวความผันผวนทั้ง 2 ชุด จุดคุ้มทุนแบบมีเงื่อนไขแก้สมการ V_t(S,surfaces)=D_exec+F/(Q×M) ภายใต้เวลา ราคา และสถานการณ์ชำระราคาที่ระบุไว้ รากอาจมี 0, 2 หรือ 4 ค่า ต้องปรับหน่วยให้ตรงกันและคำนวณ Sensitivity พร้อมเครื่องหมายเป็น X_net=X_PL2+X_CL2−X_PS1−X_CS1 เพราะ Delta, Gamma, Vega และ Theta เปลี่ยนเครื่องหมายได้
เขียนแผนล่วงหน้าสำหรับการปิดทุกขา การปล่อยให้ขาอายุใกล้หมดอายุหรือปิดขาอายุใกล้แล้วถือ Strangle อายุไกลต่อ การ Roll ขา Short 1 ขาหรือทั้ง 2 ขา การถูกใช้สิทธิ การใช้สิทธิ การขายออปชัน Long แล้วซื้อขายหุ้น และการชำระด้วยเงินสด จากนั้นกระทบยอดกำไรขาดทุนเดิมที่รับรู้ เงินสดจากการ Roll ภาระใหม่ มูลค่าคงเหลือของออปชันอายุไกล หุ้น เงินสดตามราคาใช้สิทธิ มาร์จิ้น เงินทุน การยืมหุ้น ค่าธรรมเนียม และภาษี

ตัวอย่างคำนวณ 4 กรณี

ราคาเปิดที่ซื้อขายได้จริงเทียบกับราคากลาง Put อายุใกล้ราคาใช้สิทธิ 95 มีราคา 1.40/1.50 Put อายุไกลราคาใช้สิทธิ 90 มีราคา 1.75/1.85 Call อายุใกล้ราคาใช้สิทธิ 105 มีราคา 1.30/1.40 และ Call อายุไกลราคาใช้สิทธิ 110 มีราคา 1.65/1.75 ดังนั้น D_exec=1.85+1.75−1.40−1.30=0.90 ต่อหุ้น หรือ $90 เมื่อ M=100 เดบิตจากราคากลางเท่ากับ 1.80+1.70−1.45−1.35=0.70 หรือ $70 ซึ่งต่ำกว่าเดบิตที่ซื้อขายได้จริง $20 ค่าธรรมเนียม 4 รายการ รายการละ $0.65 เพิ่มต้นทุน $2.60 ทำให้กระแสเงินสดจ่ายเริ่มต้นเป็น $92.60
Spot เดียวกันภายใต้พื้นผิวราคาอายุไกลต่างกัน ณ T₁ กำหนดให้ S_set=$100 และขา Short อายุใกล้ทั้ง 2 ขาหมดอายุโดยไม่มีมูลค่า หากราคา Bid ที่ซื้อขายได้จริงของขาอายุไกลเป็น 0.60 และ 0.70 จะได้ V_T1=1.30 และผลก่อนค่าธรรมเนียมเมื่อเทียบกับ D_exec=0.90 เท่ากับ +$40 แต่หากความผันผวนลดลงมากจนราคา Bid เหลือ 0.35 และ 0.40 จะได้ V_T1=0.75 และผลเท่ากับ −$15 ราคา Spot เพียงอย่างเดียวจึงไม่กำหนดช่วงกำไรหรือจุดคุ้มทุนคงที่
การถูกใช้สิทธิ การขาย และการใช้สิทธิใช้คนละบัญชี กำหนดให้ S_set=$115 ภาระของ Call Short ที่ 105 จึงเท่ากับ $10 ต่อหุ้น ราคา Bid ของ Call อายุไกลที่ 110 เท่ากับ 7.25 และราคา Bid ของ Put อายุไกลที่ 90 เท่ากับ 0.05 ดังนั้น V_T1=0.05+7.25−10=−2.70 และเมื่อเทียบกับ D_exec=0.90 จะได้ P/L=(−2.70−0.90)×100=−$360 หาก Call Short แบบส่งมอบจริงถูกใช้สิทธิ บัญชีจะได้รับ $10,500 และต้องส่งมอบ 100 shares การขายออปชันอายุไกลเป็นเงิน $725+$5 ซื้อหุ้นเป็นเงิน $11,500 แล้วหักเดบิต $90 ให้ผล −$360 เช่นกัน แต่การใช้สิทธิ Call อายุไกลให้ผล $10,500−$11,000+$5−$90=−$585 ซึ่งแย่กว่า $225 เพราะทิ้งมูลค่าตามเวลาของ Call ที่ขายได้จริง (7.25−5.00)×100=$225
Greeks ที่มีเครื่องหมาย Skew ตามอายุ และบัญชีการ Roll ค่า (Delta,Gamma,Vega,Theta) ต่อหน่วยของ Put อายุใกล้คือ (−0.28,0.020,0.07,−0.05) Put อายุไกลคือ (−0.20,0.010,0.12,−0.02) Call อายุใกล้คือ (0.28,0.020,0.07,−0.05) และ Call อายุไกลคือ (0.20,0.010,0.12,−0.02) เมื่อ Short ขาอายุใกล้ Long ขาอายุไกล และ M=100 ค่าสุทธิเป็น Delta=0 shares Gamma=−2 shares/$1 Vega=+$10 per volatility point และ Theta=+$6/day P/L จาก Gamma คงที่สำหรับการเคลื่อนไหว $3 เท่ากับ 0.5×(−2)×3²=−$9 หาก IV อายุใกล้เพิ่ม 4 จุด ขณะที่ IV อายุไกลลด 3 จุด ค่าประมาณจาก Vega คือ (−0.07−0.07)×100×4+(0.12+0.12)×100×(−3)=−$128 การจ่าย 0.45 เพื่อปิดขา Short เดิมทั้ง 2 ขาและรับ 1.20 จากขา Short ใหม่ 2 ขา ทำให้เกิดเครดิตจากการ Roll 0.75 ขา Short เดิมรับรู้ผล 1.40+1.30−0.45=+2.25 ต่อหุ้น ส่วนเงิน 1.20 ใหม่คือเงินสดที่มาพร้อมภาระใหม่ ไม่ใช่กำไร

รายการตรวจสอบความเสี่ยง

ชื่อกลยุทธ์อาจซ่อนขา ทิศทาง ราคาใช้สิทธิ วันหมดอายุ หรืออัตราส่วนที่แตกต่างกัน
Root, Series, ประเภทออปชัน, ราคาใช้สิทธิ, วันหมดอายุ หรือเครื่องหมายที่ผิดจะเปลี่ยนสิทธิเรียกร้องตามสัญญา
จำนวน ตัวคูณ สิ่งส่งมอบที่ปรับแล้ว และสกุลเงินอาจไม่ตรงกันระหว่างขา
เวลาซื้อขายสุดท้าย เวลาปิดรับคำสั่งใช้สิทธิ เขตเวลา และการชำระราคา AM/PM อาจต่างกัน
ความไม่ตรงกันของรูปแบบ American/European และการชำระแบบส่งมอบจริง/เงินสดเปลี่ยนวงจรชีวิต
ราคาที่ล้าสมัย ไม่พร้อมกัน ราคากลาง ราคาล่าสุด และราคาจากแบบจำลองไม่ใช่มูลค่าชุดคำสั่งที่ซื้อขายได้จริง
การ Fill บางส่วน แยกส่งคำสั่งทีละขา การส่งต่อคำสั่ง และขาที่ถูกปฏิเสธอาจสร้างความเสี่ยงที่ไม่ได้ตั้งใจ
Gamma อายุใกล้อาจมีอิทธิพลสูงใกล้ T₁
ความผันผวน Skew และโครงสร้างตามอายุของขาใกล้กับไกลอาจเคลื่อนไหวอย่างเป็นอิสระ
ราคา แบบจำลอง และสภาพคล่องของออปชันอายุไกลอาจใช้ไม่ได้ในเวลาที่จำเป็นที่สุด
เครื่องหมายของ Delta, Gamma, Vega และ Theta อาจเปลี่ยนตาม Spot และเวลา
Gap การหยุดซื้อขาย และกรอบจำกัดราคาอาจทำให้การวิเคราะห์เฉพาะจุดหรือแบบตรึง Greeks ใช้ไม่ได้
การถูกใช้สิทธิก่อนกำหนดขึ้นอยู่กับเงินปันผล การยืมหุ้น ต้นทุน Carry และมูลค่านอกตัวของออปชัน
การถูกใช้สิทธิไม่ทำให้ออปชันอายุไกลถูกใช้สิทธิหรือขายโดยอัตโนมัติ
การใช้สิทธิออปชันอายุไกลอาจทำลายมูลค่าตามเวลาและล็อกช่องว่างราคาใช้สิทธิ
หุ้นในบัญชี เงินสดตามราคาใช้สิทธิ และค่าชำระราคาอย่างเป็นทางการต้องใช้บัญชีแยกกัน
มาร์จิ้น กำลังซื้อ หลักประกัน และการบังคับปิดสถานะอาจเกินเงินสดที่วางแผนไว้
การยืมหุ้น การจ่ายเงินปันผล เงินทุน ค่าธรรมเนียม ผลกระทบต่อตลาด และภาษีเปลี่ยนผลที่รับรู้
การ Roll ต้องแยกบันทึกผลเดิมที่รับรู้ เงินสดจากการ Roll ภาระใหม่ และมูลค่าคงเหลือ
Corporate Action, Pin Risk, การเคลื่อนไหวนอกเวลาซื้อขาย และบันทึกของโบรกเกอร์ต้องผ่านการกระทบยอดขั้นสุดท้าย

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อย

“ชื่อรับประกันโครงสร้าง 4 ขาแบบตายตัว” ต้องตรวจสอบทิศทาง อัตราส่วน รูปแบบ และวิธีชำระราคา
“เป็นเพียง Iron Condor หรือ Double Calendar” ราคาใช้สิทธิและวันหมดอายุต่างกัน เส้นทางมูลค่าจึงต่างกัน
“วันหมดอายุใกล้มีกำไรสูงสุด ช่วงกำไร และจุดคุ้มทุน 2 จุดที่คงที่” พื้นผิวราคาของออปชันอายุไกลและราคาที่ซื้อขายได้จริงเป็นตัวกำหนดผลแบบมีเงื่อนไข
“เดบิตเปิดสถานะเป็นขาดทุนสูงสุดเสมอ และปีกอายุไกลจัดการการถูกใช้สิทธิโดยอัตโนมัติ” ช่องว่างราคาใช้สิทธิ การชำระราคา หุ้น เงินทุน ต้นทุน และการกระทำโดยชัดแจ้งของผู้ถือยังมีผล
“Theta หรือ Vega ที่เป็นบวกชดเชยเดบิต และเครดิตจากการ Roll ซ่อมแซมสถานะ” Greeks อาจกลับเครื่องหมาย ส่วนการ Roll รับรู้กำไรขาดทุนเดิมและเปิดความเสี่ยงใหม่